Biye Aparat Seti

Dikişlerimde biye kullanmayı ne kadar çok sevdiğimi bilmeyen kalmamıştır sanırım. Daha çok koton biye tercih ettiğim için hazırlarda seçenekler sınırlı malum. Yerli-yabancı pek çok blogda, dikiş kitaplarında biye yapımı farklı farklı yöntemlerle anlatılıyor. Ben de bana en pratik gelen yöntemi burada anlatmıştım. 

Fotoğraf Dolu Günler

Bu aralar gece-gündüz sürekli fotoğraf var aklımda. Makinamla yapışık yaşıyoruz. Tüm ekipmanı taşımak zor olmasa her dışarı çıktığımda alacağım yanıma. Ama bebek çantası, makina, lens, tripot derken omuzlarım felç oluyor! 

Aklımda hep "pozlama doğru mu?"  "ışık yeterli mi?"  "kadrajı ayarlayabildim mi?" gibi sorular uçuşuyor. En büyük keyif de çekimler sonrası arkadaşlarla fotoğraflara bakmak, hatta hatalarımızı görmek, hocamızla nasıl düzeltebileceğimizi tartışmak. 

Fotoğraf da girdi kanıma, artık tek çare işi bırakıp tam zamanlı "hobici" olmak!!!

Fotoğraf Makinama Kavuştum!

Ne çok özlemişim fotoğraf çekmeyi! Nihayet dün yeni lensim geldi, makinamla hasret gideriyoruz.

En çok da oğlumun fotoğraflarını çekmeyi özledim.

Gerçi bütün gün elimde makinayla evde peşinden koşup hareketsiz bir anını yakalamaya çalışmak baya zor oluyor ama;) En kolayı böyle uykusu varken, kedi gibi bize sırnaşırken yakalamak. Bir de oyuncaklarına dalmış oynarken. 

Fotoğraf hocam çok gülüyor bu halime. "Martı fotoğrafı çekmeye çalışan acemi fotoğrafçılara" benziyormuşum ;p

Fotoğrafsız Günler

Doğrusu kırılana kadar fotoğraf makinama bu kadar bağımlı olduğumun farkında değildim. Bu aralar sık sık "şimdi makinam olsaydı şunu çekerdim" cümlesini kurarken buluyorum kendimi. Sürekli makina modellerinden, lenslerden bahsetmem de cabası. Eşim de bıktı artık, "bi al da kurtulayım" der gibi bakıyor yüzüme. Fotoğrafsız hayat zor geçiyor özetle.

Neyse ki dün kırılan 18-55 mm lensimin yerine bir tane 2. el sipariş verdim. 1-2 gün içinde elimde olur. Para durumumu ayarlayınca da 35 mm alıcam hemen. Zaten haftaya çalışmaya başlıyorum. Artık parasız günlerim son buluyor. 

Dikmeye de devam ediyorum bu arada. Ama diktiklerimi güzel karelerle görün istiyorum. O yüzden lensim geldikten sonra dikiş projeleri de gelecek deyip kaçıyorum...

Yaman ve Fotoğraf Makinamın Hazin Sonu

Dün gece bilgisayarda fotoğraflarla uğraşırken makinayı dikiş masasının üzerine bırakmıştım. Yaman uzanabilir diye iyice de arkaya iteledim üstelik. Ama bizim zibidi bir türlü uyumayıp yanıma geldi. Ve ortalığı karıştırmaya başladı hemen. Arkamı dönmemle makinayı çektiğini görmem bir oldu. Ama bu sefer anne reflekslerim yetersiz kaldı ve bizimki uzayıp kısalabildiğini düşünmeye başladığım ahtapot kollarıyla makinayı kayışından tutup attı yere. Gövdeyi kurtardık sanırım ama lensim artık 3 parça!!! Tamir ettirmek yenisinden pahalıya malolacak muhtemelen. Zaten fotoğraf hocam "hiç uğraşma, Eminönü'nden ikinci el bir tane al" dedi. Haftaya da kursun ikinci aşaması başlıyor. Böylece ertelediğim yeni lens alma işini bu hafta halledicem mecburen. Hem yeni lens hem de kırılanın yerine bir tane. Haftasonu İstanbul'dayım, oradan alırım artık.

Çocukla hayat böyle işte, her an tetikte olmak lazım. Birşey de diyemiyorum, desem de anlamıyor henüz. Dikkatli olup büyümesini beklemekten başka çare yok... Of oğlum offff!! Durduk yere masraf çıkarttın anneye!